Depressie

Ik ben al mijn hele volwassen leven geregeld depressief. Alleen wist ik dat niet. Dat klinkt misschien vreemd, maar ik stond er gewoon niet bij stil dat de symptomen die ik had ook een naam hadden. Ik had perioden dat het me erg veel moeite kostte om mijn huis schoon te houden, mijn werk te doen, te sporten. Maar ik dacht dat iedereen dat wel eens had, dat het normaal was om me zo te voelen. De depressies toen waren niet zo diep en ik wist me altijd nog wel te redden op de universiteit en op mijn werk. Pas toen het niet meer hanteerbaar was een jaar of vijf geleden zocht ik hulp.

Maar wat is nu eigenlijk een depressie? De World Health Organisation heeft een prachtig filmpje gemaakt getiteld: “I had a black dog, his name was depression.”

Voor mij is een depressie vooral nergens toe komen. Ik blijf in bed, slaap verschrikkelijk veel, vergeet te douchen, vergeet te eten en hang hele dagen voor Netflix. Mijn concentratie en geheugen zijn heel slecht waardoor ik bijvoorbeeld niet kan lezen. Mijn stemming is down en het leven interesseert me niet meer. Ik laat vriendschappen verwateren omdat het teveel moeite kost om contact te onderhouden. En wat bij mij het vervelendste kenmerk is: ik word suicidaal.

Ondertussen weet ik heel goed wat ik moet doen als ik een depressie aan voel komen. Ik dwing mezelf om op te staan, te douchen en naar buiten te gaan. Ik dwing mezelf om op normale tijden te eten – al is dat wel vaak een kant-en-klaar-maaltijd. Ik slik braaf mijn mediijnen. Ik bel mijn behandelaar om te vertellen dat het niet goed gaat en om mijn verhaal kwijt te kunnen. Helaas zijn deze acties niet altijd toereikend. Als de suicidaliteit te ernstig en te concreet wordt dan is de afspraak dat ik word opgenomen voor mijn eigen veiligheid. Gelukkig kan ik tot nu toe nog altijd goed zelf aangeven wanneer dat nodig is. In de afgelopen 2,5 jaar is dat 6 keer gebeurd.

In het dagelijks taalgebruik wordt het woord depressie gebruikt om allerlei gradaties van een slechte stemming aan te geven. Maar wanneer is er sprake van een echte (‘klinische’) depressie? Volgens de DSM-IV-TR-criteria voor het diagnosticeren van een ernstige depressieve episode moeten één of twee van de volgende elementen aanwezig zijn: Gedeprimeerde stemming (1) of verlies van belangstelling of genoegen (2). Het volstaat om één van deze symptomen te hebben indien het gepaard gaat met minstens vier van de volgende symptomen:

  • Gedeprimeerde stemming gedurende het grootste deel van de dag.
  • Duidelijke daling van belangstelling in aangename activiteiten.
  • Veranderende eetlust en duidelijke gewichtstoename of gewichtsverlies.
  • Verstoord slaappatroon of slapeloosheid of meer slapen dan normaal.
  • Veranderingen in activiteitenniveaus, rusteloosheid of zich beduidend langzamer bewegen dan normaal.
  • Vrijwel alle dagen vermoeidheid of energieverlies.
  • Gevoel van schuld, hulpeloosheid, bezorgdheid, en/of vrees.
  • Verminderde capaciteit om zich te concentreren of besluiten te nemen.
  • Suïcidale gedachten.

Bron: wikipedia

Het moge duidelijk zijn dat een depressie voor iedereen anders is. Maar ik hoop dat deze blogpost je helpt om iets meer te begrijpen van iemand die lijdt aan een depressie!

This entry was posted in bipolaire stoornis. Bookmark the permalink.

One Response to Depressie

  1. Hannie says:

    Sterkte en dapper dat je er zo open over bent, hopelijk helpt het je om zo inzicht te krijgen. Wat zijn je valkuilen, en wat zijn je sterke kanten. Je bent nu bezig met een leerproces.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *